film „Zew morza”

Dwunastoletni Stach, syn młynarza, zaczytuje się w powieściach o morzu, marzy o podróżach po dalekich oceanach, egzotycznych krajach i szalonych przygodach. Po latach zostaje oficerem na wielkim żaglowcu handlowym i cieszy się dużym zaufaniem właściciela okrętu, Van Loosa. Zdobywa też serce jego córki, Joli. Bosman Rudolf, który kocha się w Joli i ją napastuje, zostaje wyrzucony z okrętu przez jej ojca. Bosman postanawia zemścić się na Stachu. Van Loos proponuje Stachowi, by został jego wspólnikiem i zięciem. Stach zgadza się i jedzie do swoich rodziców po błogosławieństwo. W rodzinnej wsi spotyka Hankę, towarzyszkę dziecięcych zabaw, córkę właściciela majątku, w którym rodzice Stacha dzierżawią młyn.

Dawna przyjaźń i wspomnienia sprawiają, że Stacha i Hankę zaczyna łączyć miłość. Stach postanawia zerwać z Jolą. Hanka jednak, by pomóc rodzicom w podupadającym gospodarstwie, decyduje się wyjść za mąż za bogatego sąsiada, Karola. Zrozpaczony Stach zaciąga się do polskiej marynarki i poświęca się pracy nad wynalazkiem, mającym zrewolucjonizować budowę okrętów. Kiedy dowiaduje się o tym bosman Rudolf, jeden z członków szajki przemytników, Stach zostaje napadnięty i uwięziony na starym kutrze. Tymczasem Hanka zrywa z Karolem i przyjeżdża do Gdańska, by odszukać Stacha. Przypadkiem dowiaduje się, że jej ukochany został uprowadzony i powiadamia policję. W wyniku pościgu za kutrem przemytników ginie bosman Rudolf, a Stach zostaje uwolniony. Nic już nie stoi na przeszkodzie miłości dwojga przyjaciół z dzieciństwa.

Zew morza to najwcześniejszy zachowany film jednego z najznakomitszych polskich reżyserów epoki kina niemego, Henryka Szaro. Zrealizowany według scenariusza popularnego wówczas powieściopisarza, Stefana Kiedrzyńskiego, jest przykładem filmu przeznaczonego dla szerokiej publiczności. Wątek miłosny splata się z sensacyjną akcją, która rozgrywa się, po raz pierwszy w polskim kinie, na morzu. Dodatkowym walorem są liczne sceny plenerowe m.in. w Gdańsku, w Gdyni i w Pucku. W obsadzie znane i lubiane gwiazdy – Maria Malicka, Jerzy Marr i Nora Ney. Do ról dzieci został ogłoszony konkurs. Rolę 10-letniego chłopca otrzymał Tadeusz Fijewski i – jak się okazało – była ona filmowym debiutem jednego z największych polskich aktorów powojennych. W filmie udział wzięli oficerowie i szeregowcy Polskiej Marynarki Wojennej oraz Morskiego Dywizjonu Lotniczego w Pucku. Zdjęcia kręcono na dwóch torpedowcach ORP Kujawiak i ORP Generał Sosnkowski. Część zdjęć zrealizowano na żaglowcu Lwów, należącym do Szkoły Morskiej w Tczewie. W filmie wykorzystano również hydroplan LeO H-13 z Morskiego Dywizjonu Lotniczego w Pucku.

Film został zrekonstruowany w 2013 roku dzięki dwóm odnalezionym kopiom filmowym i odnowiony cyfrowo w ramach projektu Konserwacja i digitalizacja przedwojennych filmów fabularnych w Filmotece Narodowej w Warszawie. Muzykę do zrekonstruowanego filmu napisał Krzesimir Dębski.

godz. 15.00, miejsce: Opera i Filharmonia Podlaska, ul. Odeska 1